W dwudziestoleciu międzywojennym przedsiębiorstwo przekształcono w Warsztaty Telegraficzne, a od 1927 w Warsztaty Sygnałowe w Bydgoszczy, gdyż rozszerzyły one działalność o remonty urządzeń sygnalizacyjnych dla ruchu kolejowego. W 1928 zatrudniały 135 pracowników, a w okresie wielkiego kryzysu zatrudnienie zredukowano do 59 osób, w tym 10 pracowników umysłowych. mały|wjazd do KZŁ Po II wojnie światowej zakłady stały się jedynym w Polsce przedsiębiorstwem należącym do resortu kolei zajmującym się produkcją specjalistycznych urządzeń łączności kolejowej, oraz instalacją i uruchamianiem na terenie całej PKP automatycznych central telegraficznych i urządzeń telegrafii wielokrotnej. Nosiły wtedy nazwę PKP Warsztaty Elektroniczne, a od 1950 roku – PKP Kolejowe Zakłady Łączności w Bydgoszczy. Dynamiczny rozwój Zakładów nastąpił w latach 1960–1970. Wówczas Zakłady zostały uznane przez Ministerstwo Komunikacji jako główne zaplecze rozwojowe dla PKP w zakresie urządzeń łączności i obsługi podróżnych. W latach 70. zbudowano nową siedzibę przedsiębiorstwa przy ul. Ludwikowo oraz unowocześniono park maszynowy.