Wszystkie spółgłoski na końcu wyrazu ulegają ubezdźwięcznieniu (desonoryzacji). W pozycji międzysamogłoskowej następuje ich udźwięcznienie a następnie dalsze osłabienie (np. łac. capra wym. kapra ⇒ kabra ⇒ kaβra β=odpowiednik hiszpańskiej spółgłoski dwuwargowej, szczelinowej).
Procesy fonetyczne asymilacja dysymilacja metateza synkopa apokopa afereza proteza epenteza udźwięcznienie ubezdźwięcznienie monoftongizacja
Ortografia Częściowo klasyczna, częściowo fonetyczna. Należy wziąć pod uwagę niemożność oddania niektórych nowo powstałych dźwięków za pomocą klasycznego alfabetu łacińskiego oraz brak szkół jako ośrodków ujednolicenia i przekazu wersji klasycznej języka. Wynika stąd różnorodność systemów zapisu.
Akcent Taki sam, jak w łacinie klasycznej, jednakże w zależności od regionu, może nastąpić synkopa krótkiej samogłoski posttonicznej lub apokopa samogłoski wygłosowej. Stąd też wynika eliminacja proparoksytonów w Galii i na Półwyspie Iberyjskim. (łac. responsabilis, franc., hiszp. responsable, wł. responsabile)
Zobacz też łacina tradycyjna wymowa łacińska restytuowana wymowa łacińska
Kategoria:Łacina średniowieczna