Przywilej targowy Nowotaniec traci w roku 1748 na korzyść oddalonego o 4 km Bukowska novae fundationis. Po Bukowskich Nowotaniec zostaje sprzedany Gumowskim. Tu mieszkał dziedzic zamku i Nowotańca Jakub Ignacy Bronicki.
W końcowym okresie konfederacji barskiej, w maju 1772 r., od południa weszły do miejscowości oddziały austriackie, głównie z węgierskiego wówczas Preszowa (tzw. preszowska straż przednia), dowodzone przez gen. Esterhazy’ego.
W wydanym po raz pierwszy w 1786 r. dziełku pt. „Geografia (...) Galicyi i Lodomeryi” jego autor, Ewaryst hrabia Kuropatnicki zanotował: Nowotaniec. Domem murowanym i jarmarkami miasteczko sławne. Po Bronickim, marszałku konfederacyi sanockiej, który na konfederacyi życia dokonał, między dwie jeszcze nie dzielne córy spada to dziedzictwo, to jest na Jmć panią Wiktorową i na Jmć P. hrabinę Jaworską.
Do 1772 (I rozbiór Polski) miasteczko należało administracyjnie do ziemi sanockiej województwa ruskiego. Od 1772 do cyrkułu leskiego, a następnie sanockiego. Po reformie administracyjnej w 1864 był to powiat sądowy Bukowsko, gmina Bukowsko, starostwo sanockie w kraju Galicja. W 1898 miasteczko liczyło 634 mieszkańców, ogółem były 103 domy.