System szermierki polskiej autorstwa Starzewskiego można łączyć w wykorzystaniem karabeli typu IIa I IIb.
Zachowane egzemplarze
Karabela typu IIa
Egzemplarz nr 3446 z Muzeum Wojska Polskiego W Warszawie, prawdopodobnie z XVII wieku.
Głownia: o zmiennym profilu i poszerzonym piórze, długości 810 mm krzywizna głowni 70 mm środek ciężkości 213 mm wyważenie pionowe przekrój wklęsły Rękojeść: rękojeść długości 130 mm niewielki jelec mosiężny krzyżowy nacinane okładziny drewniane trzonka, na bijane mosiężnymi gwoździami głowica rozszerzona typu polskiego, dziób zagięty
Karabela typu IIb
Egzemplarz nr 439 z Muzeum Świętokrzyskiego w Kielcach, prawdopodobnie z połowy XVIII wieku.
Głownia: o profilu kołowym, krzywizna 56 mm długość 830 mm środek ciężkości 205 mm wyważenie pionowe Rękojeść: zdobiony jelec krzyżowy jednoczęściowy trzonek drewniany inkrustowana kością słoniową płaska, długości 130 mm prosto zagięty dziób
Karabela typu IIc
Egzemplarz nr 676 z Muzeum Wojska Polskiego W Warszawie, prawdopodobnie z połowy XVII wieku.