Życiorys Urodził się w Warszawie, w rodzinie nauczycielskiej. Był uczniem Gimnazjum Władysława IV w Warszawie i harcerzem w działającej tam 17 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej, dzięki której – jak opowiadał później – poznał i polubił geografię.

Studiował geografię na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. Studia ukończył w 1931 r. Od 1933 r. był asystentem w Zakładzie Geograficznym UW; w 1938 przyznano mu stopień doktora za pracę „Studia nad morfologią i hydrografią Pojezierza Brasławskiego”.

W czasie II wojny światowej przebywał w niewoli niemieckiej, w obozie jenieckim Oflag II C w Woldenbergu (obecnie Dobiegniew). W obozie prowadził wykłady geografii dla jeńców.

W 1945 wrócił do Warszawy, gdzie podjął pracę jako adiunkt w Zakładzie Geograficznym UW. W 1952 r. objął Katedrę Geografii Fizycznej w nowo powstałym Instytucie Geograficznym UW. W roku następnym został dziekanem Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi UW. W 1954 r. nadano mu tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1969 r., profesora zwyczajnego. W 1970 r. został dyrektorem Instytutu Geografii UW, samodzielnej jednostki na prawach wydziału (utworzonej w poprzednim roku). Gdy w 1977 r.