Ukończył Wyższy Kurs Akademicki w 1923. W latach 1924–1925 komendant Wyższej Szkoły Kawalerii w Leningradzie. W latach 1925–1926 oddelegowany do Chin, w latach 1927–1930 attaché wojskowy w Afganistanie i w Japonii. W latach 1933–1935 zastępca dowódcy Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego, zastępca inspektora wyższych uczelni wojskowych. Od 1935 zastępca dowódcy Leningradzkiego Okręgu Wojskowego.
Aresztowany w 1936 pod zarzutem „udziału w antysowieckiej organizacji terrorystycznej”. Sądzony i stracony w okresie wielkiej czystki w ZSRR (wraz z nim 11 czerwca 1937 zostało skazanych siedmiu innych generałów: Michaił Tuchaczewski, Jona Jakir, Robert Ejdeman, August Kork, Witowt Putna, Boris Feldman, Ijeronim Uborewicz). Jako jedyny na procesie podtrzymał złożone pod przymusem w śledztwie zeznania obciążające. Stracony 11 czerwca 1937. Rehabilitowany w 1956.
Trzykrotnie odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru.
Przypisy
Bibliografia Bolszaja Sowietskaja Encyklopedia t. 20 Moskwa 1975.
Kategoria:Komkorowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1937 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Dońskim w Moskwie Kategoria:Ofiary wielkiej czystki