„Wielkiej Czwórki”, kamienie ozdobne są mniej trwałe i pospolite.
Przykłady Przykładami kamieni ozdobnych wykorzystywanych „od wieków” są m.in. rodochrozyt, howlit, malachit, turkus, lapis lazuli, odmiany chalcedonu (agat, chryzopraz, heliotrop, karneol, onyks, sardonyks i inne), sodalit, rodonit, kamień księżycowy, amazonit, labradoryt, kamień słoneczny, jaspis i kwarcowe tygrysie oko.
Współcześnie na rynku jubilerskim dostępne są nie tylko kamienie ozdobne pochodzenia naturalnego, ale także wyprodukowane przez człowieka jako kamienie syntetyczne (np. syntetyczny lapis lazuli, syntetyczny malachit, syntetyczny turkus – wg metody P. Gilsona otrzymywany w wyniku reakcji chemicznych zachodzących między węglanem miedzi, wodorotlenkiem glinu i kwasem fosforowym, przeprowadzanych w temperaturze 1000°C) lub rekonstruowane (np. turkus w różnych odcieniach, z matriksem lub bez, agat, czarny onyks, howlit, jadeit, jaspis, lapis lazuli, malachit itd).
Podział wg Fersmana Jednym z podziałów kamieni ozdobnych (dekoracyjnych) są trzy klasy wyróżnione przez Fersmana: I klasa: minerały nieprzezroczyste, np.