W czasie okupacji niemieckiej pracował jako robotnik w fabryce maszyn „John” w Łodzi. Od 1941 współpracował z Polskimi Socjalistami, później działał w Robotniczej Partii Polskich Socjalistów.
Od 1945 do 1947 kierował partyjną komórką Komitetu Dzielnicowego PPS Zielona w Łodzi. W 1948 przystąpił wraz z PPS do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
Życie prywatne Był synem Józefa i Marii z Oryszkiewiczów, miał dwóch braci: Bolesława (młynarza) i Leopolda (wizytatora szkół średnich). Jego żoną była Zofia Kazimiera z Bekieszów (1892–?), a córkami Zofia Pietraszkiewicz (1918–?), pracownik NBP, i Krystyna Badzian-Kobos (1921–2000), stomatolog, profesor UŁ. Jego wnukiem jest Józef Wieńczysław Kobos (ur. 1953) – polski lekarz i naukowiec związany z Łodzią.
Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (8 maja 1946) („w uznaniu zasług położonych dla dobra demokratycznej Polski w dziele zabezpieczenia porzuconego przez okupanta mienia, odbudowy i uruchomienia miejskich zakładów pracy, jak również stworzenia życia gospodarczego i społecznego na terenie m. Łodzi”).
Przypisy
Bibliografia Małgorzata Smogorzewska, Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik biograficzny, tom I: A–D, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1998, s.