W obu pojazdach wzmocniono uzbrojenie, zamieniając wieżyczkę umieszczoną z przodu po prawej stronie z karabinem maszynowym 7,62 mm PKT przez większą, uzbrojoną w montowany zewnętrznie wkm 12,7 mm NSW.
Na podwoziu SPG-2 zbudowano także dwa prototypy wozu dowodzenia artylerii przeciwlotniczej ZWD-10R Łowcza 3, lecz w 1990 roku program przerwano (według innych źródeł, prototyp zbudowano w 1992 roku).
Na tym samym podwoziu z podwyższonym dachem w tylnej części transportera, powstał ponownie w latach 1999–2000 małoseryjny wóz dowodzenia obrony przeciwlotniczej Łowcza-3 (trzy egzemplarze).
W 1985 roku rozpoczęto prace nad wydłużonym o jedną oś kół – do siedmiu kół na stronę podwoziem (Opal 2A) SPG-2A. Miało ono stać się podwoziem dla wozu dowodzenia artylerii Opal-540, nad którym prace prowadzono od 1986 roku. W 1990 roku zbudowano cztery prototypy wersji Opal ( SPG2) i dwa prototypy Opal II (SPG2A), lecz w 1994 roku prace nad nimi wstrzymanoPodwozie SPG-2 utożsamiane jest popularnie z pojazdem Opal. Dostępna literatura nie opisuje bliżej wozów dowodzenia Opal i różnic między wersjami I i II, lecz sugeruje, że oba miały wydłużone podwozia z siedmioma parami kół, ale Opal I nie miał śrub napędowych (podobnie jak oparty na nim pierwszy prototyp Sopel), które otrzymał Opal II..