W 1815 r. postanowił jednak zmienić sposób praktyki. Powiedział" Odkąd zostałem mnichem w młodym wieku nieustannie studiowałem. Lecz liczyłem tylko na skarby innych i z tego powodu nie mam nic własnego – nawet połowy. Porzucił wszystko i udał się w góry, gdzie praktykował wędrując z jednego klasztoru do drugiego. Jego towarzyszami byli podobnie myślący mnisi, którzy tak jak i on ślubowali, że będą praktykować sŏn do samej śmierci. Założyli razem "Odosobnioną Społeczność Medytacji i Mądrości". Było to ok. 1822 r.
Potem przebywał w klasztorze Unmun w Ch’ungch’ŏng i stał się znany w całej prowincji Chŏlla jako wielki mistrz sŏn.
W 1830 r. powrócił do klasztoru Kuam i kontynuował tam nauczanie sŏnu.
W 1840 r. przeniósł się do klasztoru Hwaŏm, gdzie zmarł w 1852 r.
Nauki Wszystkie prace Paekp'y są związane z sŏnem i istota jego filozofii była także z nim związana.
Mistrz był jednym z najważniejszych ideologów, którzy pojawili się z ostatnim okresie panowania dystasti ChosŏnChung Byung-cho. History of Korean Buddhism. Str. 205. Jego główne dzieło Sŏnmun sukyŏng (Ręczne lusterko sŏnu) było nie tylko przewodnikiem po sŏnie, ale także ważną pracą teoretyczną.