Dostęp do zbiorów mieli tylko wyżsi pracownicy techniczni (majstrowie, kierownicy), zarząd fabryki oraz biuraliści.
Biblioteka publiczna Inicjatorem założenia w osadzie fabrycznej ogólnie dostępnej biblioteki był Albin Żbikowski piastujący funkcję jednego z dyrektorów Towarzystwa Akcyjnego Zakładów Żyrardowskich, który dnia 16 grudnia 1906 r., wraz z Teodorą Popowską, uzyskał zezwolenie gubernatora warszawskiego, Dmitrija Nikołajewicza Martynowa, na uruchomienie biblioteki z czytelnią.
Początkową siedzibą biblioteki były cztery izby w domu czynszowym przy ówczesnej ulicy Długiej, mieszczące magazyn książek, wypożyczalnię oraz czytelnię. Organizację biblioteki dla wszystkich pracowników fabryki powierzono Teodorze Popowskiej, która odpowiadała także za kupowanie nowych książek dla biblioteki, a począwszy od momentu udostępnienia jej zbiorów publiczności przez wiele lat nią kierowała.