Był posłem do austriackiej Rady Państwa XII kadencji (od 5 czerwca 1917 do 28 października 1918) z okręgu wyborczego nr 67 (Jarosław-Pruchnik), mandat objął po rezygnacji Włodzimierza KozłowskiegoJózef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 437..
Poseł do Sejmu Ustawodawczego Rzeczypospolitej Polskiej. Mandat uzyskał dekretem Naczelnika Państwa z 28 listopada 1918 jako poseł z Galicji Wschodniej. Członek Klubu Pracy KonstytucyjnejTadeusz Rzepecki, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 1919 roku, Poznań 1920, s. 288.. W 1918 objął stanowisko wiceburmistrza Jarosławia, a w latach 1920–1923 burmistrza i przewodniczącego Rady Miejskiej. W grudniu 1918 powołany na miejscowego Komisarza Wyborczego w okręgu 45. Zastępca przewodniczący dyrekcji Kasy Oszczędności m. Jarosławia (1906) i przewodniczący dyrekcji Kasy Oszczędności m. Jarosławia (1906–1928), naczelnik Sądu Powiatowego (1904–1917, 1919–1932). W wyborach w 1922 roku bezskutecznie kandydował do Sejmu z listy państwowej nr 10 i do Senatu z listy nr 14. Radnym pozostał do 1934. W 1920 roku wybrany został do Rady Szkolnej okręgowej. W 1935 roku pełnił funkcję prezesa Urzędu Rozjemczego do spraw majątkowych. Był członkiem wydziału ścisłego Polskiej Organizacji Narodowej, a w późniejszym okresie członkiem BBWR.