Ponadto w składzie metropolii znalazła się diecezja krakowska, dotąd podporządkowana pod metropolię gnieźnieńską.
W roku 1815 podział metropolii przedstawiał się następująco: archidiecezja lwowska diecezja przemyska diecezja krakowska diecezja kielecka diecezja lubelska
Królestwo Galicji i Lodomerii, II Rzeczpospolita (1815-1925) W wyniku kolejnych zmian granic po kongresie wiedeńskim diecezje lubelska i kielecka znalazły się w granicach zaboru rosyjskiego. W 1821 reaktywowana została diecezja tarnowska (do 1826 jako diecezja tyniecka).
Podział metropolii od 1826 do 1925. archidiecezja lwowska diecezja tarnowska diecezja przemyska
II Rzeczpospolita, okupacja niemiecka (1925-1945) W wyniku konkordatu z 1925 i związanych z jego wprowadzeniem zmian terytorialnych polskiej administracji kościelnej podział metropolii lwowskiej przedstawiał się następująco: archidiecezja lwowska diecezja przemyska diecezja łucka
Polska, Ukraina (1945-1991)
Po 1945 w granicach Polski znalazła się większość diecezji przemyskiej oraz fragment archidiecezji lwowskiej, dla której ustanowiono administrację apostolską w Lubaczowie. Większość archidiecezji lwowskiej, część diecezji przemyskiej oraz całość diecezji łuckiej znalazły się w granicach sowieckiej Ukrainy.
Bibliografia Encyklopedia katolicka, t. XI, Lublin 2006
Kategoria:Kościół rzymskokatolicki na Ukrainie Kategoria:Religia we Lwowie Kategoria:Dawne polskie metropolie