W tym samym roku został przeniesiony do 3 Pułku Taborów. Na stopień nadporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1893. W 1895, pozostając oficerem nadetatowym 3 Pułku Taborów, został przydzielony do Pułku Ułanów Obrony Krajowej Nr 4 w charakterze oficera służby lokalnej z równoczesnym przeniesieniem do Departamentu IVa c. i k. Ministerstwa Obrony Krajowej w Wiedniu. W latach 1896–1898 był słuchaczem nadzwyczajnym (niem. Außerordentliches Hörer) Kursu Intendentów Wojskowych w Wiedniu. Po ukończeniu kursu został przydzielony do Departamentu V Intendentury c. i k. Ministerstwa Obrony Krajowej. 26 kwietnia 1899 został mianowany na stopień podintendenta Obrony Krajowej.
Na intendenta Obrony Krajowej (niem. Landewhrintendant) został awansowany ze starszeństwem z 28 kwietnia 1908 roku. 1 stycznia 1913 roku pełnił służbę w Departamencie XII c. i k. Ministerstwa Obrony Krajowej w WiedniuSchematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrat Vertretenen Königreiche une Länder für 1913, Wiedeń 1913, s. 40, 497..