Finansowanie thumb|Afgański mudżahedin z wyrzutnią Strzała-2, 1988 rok USA zaoferowało dwa pakiety pomocy gospodarczej i wojskowej w celu wsparcia roli Pakistanu w wojnie przeciwko wojskom radzieckim w Afganistanie. Wartość pierwszego sześcioletniego pakietu (1981–1987) wyniosła 3,2 mld dolarów amerykańskich, równo podzielonych między pomocą gospodarczą a militarną. USA sprzedały także 40 samolotów F-16 Pakistanowi w okresie 1983–1987 za cenę 1,2 mld dolarów, jako osobny pakiet pomocowy.
Kwota drugiego sześcioletniego pakietu (1987–1993) wyniosła 4,2 mld dolarów. Poza tym 2,28 miliarda dolarów zostało przeznaczonych na pomoc gospodarczą w formie dotacji lub pożyczki, oprocentowanie wyniosło 2–3%. Reszta przydziału (1,74 mld dolarów) zostało przeznaczone na kredyt dla wojskowych zakupów. Sprzedaż broni spoza USA do Afganistanu poprzez Pakistan została ułatwiona przez Izrael.
Wzrost finansowania był efektem lobbingu czołowych amerykańskich polityków i urzędników rządowych, takich jak: Charles Wilson, Gordon Humphrey, Fred Ikle oraz William Casey.