5 czerwca 1917 pokonał Eda Lewisa, częściowo uznawanego posiadacza oryginalnego mistrzostwa świata w wrestlingu. Ich walka nie była zaplanowana jako walka o tytuł, a Zbyszko przypiął przeciwnika tylko raz w two-out-of-three falls matchu, ale i tak przypisywał sobie mistrzostwo. Lewis, chcąc rozwiać wszelkie wątpliwości, pokonał Zbyszka 4 lipca 1917. 22 grudnia 1917 Zbyszko pokonał Lewisa na międzynarodowym turnieju, ale pomimo przegranej Lewis nadal uważał się za mistrza. 8 lutego 1918 Earl Caddock pokonał Zbyszko w walce i od tej pory obaj zawodnicy rościli sobie prawa do posługiwania się tytułem mistrza. 19 maja 1918 Lewis pokonał Zbyszko po raz drugi, przejmując tytuł mistrzowski. Spór Lewisa i Zbyszko został ostatecznie rozstrzygnięty 21 marca 1919. Zbyszko pokonał przeciwnika i przejął jego tytuł. Dyskusyjne panowanie Zbyszka zostało natomiast ostatecznie zakończone 9 maja 1919 przez Joe Stecher, który go pokonał, a wkrótce został oficjalnie i powszechnie uznany za mistrza świata.
Swoją ostatnią walkę stoczył w 1950. Po przejściu na emeryturę razem z bratem Stanisławem Cyganiewiczem zajął się trenowaniem wrestlerów na ich farmie w Savannah w stanie Missouri. Przypisuje mu się trenowanie między innymi wrestlera Harleya Race’a.