Informacja o kniaziowskim pochodzeniu tego rodu po raz pierwszy pojawiła się w wydanym na początku XVIII w. rodowodzie Ogińskich, za którym powtórzona została w herbarzach Niesieckiego, Jabłonowskiego i innych. Sami zainteresowani utrzymywali, iż mają wspólne pochodzenie z książętami Czetwertyńskimi, faktycznie posługującymi się przydomkiem Światopełk.
Na zasadzie mylnej tradycji pochodzenia kniaziowskiego jedna z linii rodu, mocno zrusyfikowana od poł. XIX w., uzyskała w 1821 r. „bez przedstawienia dowodów” formalne zatwierdzenie przez deputację Senatu Królestwa Polskiego tytułu książęcego, potwierdzonego następnie w Rosji, w 1861 r. Wywodzący się z tej linii Mikołaj Światopełk-Mirski herbu Białynia nabył w 1895 zamek w Mirze od potomków księcia Dominika Radziwiłła i jego córki Stefanii, zamężnej za księciem zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg.
Znani członkowie rodu
Grzegorz Mirski (zm. 1661) – pułkownik, pierwszy strażnik wielki litewski, kalwin, dzielny wojownik przeciwko Tatarom i w 1648 roku Kozakom Cyprian Mirski – miecznik i surrogator brasławski Tomasz Mirski (ur.