Klasztor ma dość nietypowy plan architektoniczny. Położony jest na trzech poziomach. Poziom pierwszy, to gmach główny i jego okolice. Poziom drugi to okolice Pojeru – gmachu Wybawienia wszystkich istot. Poziom najniższy obejmuje trzy bramy.
Pojeru (powstały w 1699 r.) służył jak hala wykładowa. Obecnie przeznaczony jest raczej dla ludzi świeckich. Ponieważ klasztor jest obecnie związany z medytacyjną tradycją sŏn, w Pojeru znajduje się seria Dziesięciu obrazków pasterskich.
Klasztor jest m.in. słynny ze swoich bram. Pierwsza – wejściowa – nosi nazwę Bramy 1-filarowej. Pierwszą przyczyną jest to, że ta 4-filarowa brama widziana z jednej strony wydaje się być bramą 1-filarową. Drugą – że nazwa symbolizuje poszukiwanie prawdy z jednością w umyśleDlatego w innych klasztorach także spotyka się tę nazwę. Brama druga jest Bramę Czterech Obrońców; znajdują się w niej cztery posągi Czterech (Wielkich) Niebiańskich Królów (kor. Sa(dae)ch'ŏnwang) – obrońców buddyzmu. Są nimi Tamun Ch'ŏngwang (północ), Chonjang Ch'ŏnwang (południe), Chikuk Ch'ŏngwang (wschód) i Kwangmok Ch'ŏnwang (zachód).