W 1939 wybrany do prezydium Rady Naczelnej SD, był jednocześnie sekretarzem Zarządu Głównego.
Po wybuchu II wojny światowej znalazł się we Lwowie, z którego uciekł w maju 1940. W lipcu 1940 został dokooptowany do ZG SD („Prostokąta”). Od 1941 do 1945 współpracował jednocześnie z Syndykalistyczną Organizacją „Wolność” redagując jej organ „Walkę Ludu”. Po uprowadzeniu i zabójstwie Jerzego Makowieckiego w czerwcu 1944 objął obowiązki przewodniczącego ZG SD. W czasie Powstania Warszawskiego przebywał na Starym Mieście, gdzie redagował pismo PPS „Warszawianka”. W 1944 wywieziony na roboty do Niemiec, powrócił do Polski w 1945. Podjął ponownie pracę w PZUW. Do SD ponownie wstąpił w 1962.
Żonaty z Marią Rostropowicz-Kuleszą.
Odznaczenia Krzyż Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (za lata: 1918–1921) Medal Niepodległości Odznaka „Zasłużonemu Działaczowi Stronnictwa Demokratycznego”
Bibliografia Henryk Wosiński, Podstawowe fakty z historii Stronnictwa Demokratycznego, Warszawa 1964. Inżynier Erazm Kulesza, „Kurier Polski”, nr 169 z 13 sierpnia 1975, s. 1–2. „Kurier Polski”, nr 177 z 25 sierpnia 1975, s.