Objawy i przebieg Głównym objawem jest stwardnienie skóry, które może dotyczyć twarzy, karku, górnej części pleców, barków. Chorzy zgłaszają zwykle problemy z uśmiechaniem, jedzeniem, zmniejszoną ruchomością barków. W przypadku zajęcia narządów wewnętrznych dochodzi do objawów ich niewydolności. W przeciwieństwie do twardziny może być zajęty język, powodując trudności w mówieniu. Dolne partie ciała i ręce są z reguły niezajęte.
Wyróżnia się 3 podgrupy, zależnie od choroby leżącej u podstawy. Każda z grup charakteryzuje się różnym przebiegiem i rokowaniem: Scleredema adultorum (scleredema dorosłych) rozwija się po ostrej infekcji górnych dróg oddechowych Scleredema w przebiegu gammapatii monoklonalnych Sclerederma diabeticorum rozwijająca się w przebiegu cukrzycy
Typ pierwszy charakteryzuje się ostrym początkiem oraz samoistnym ustępowaniem w czasie od 6 miesięcy do 2 lat. Typ 2 i 3 ma podstępny początek i przewlekły, często nieustępujący przebieg. Scleredema diaberticorum przejawia się najczęściej jako stwardnienie z rumieniem górnej części pleców.