Gankowa Strażnica jest dobrze widoczna z trasy niebieskiego szlaku turystycznego przez Dolinę Białej Wody, szczególnie imponująco wygląda z Polany pod Wysoką. Taternicy zainteresowali się nią dość późno; pierwsze drogi wspinaczkowe poprowadzono tu dopiero w 1965 roku. Później stała się popularna, ale głównie zimą. Wybitny słowacki taternik Igor Koller pisał: ... w zimie jest tu eldorado tatrzańskiego wspinania w stromych trawach i trudnej skale. Obecnie popularność jej jest znikoma, zarówno latem jak zimą. Współczesnych taterników odstrasza długie podejście, konieczność przedzierania się przez dzikie lasy, wielkie głazy, żywe piarżyska, silnie obrośnięte skały i długotrwała wspinaczka (nawet kilkanaście godzin).
Taternictwo Gankowa Strażnica ma dwie wielkie ściany: północna opadająca do Gankowego Koryciska i wschodnia od strony Doliny Ciężkiej. Wschodnia jest wyższa, ale silnie porośnięta trawami. Ściana północna jest niższa, ale drogi wspinaczkowe są na niej dużo trudniejsze (najłatwiejsza to V+ w skali tatrzańskiej). Historia Jako pierwsi na Gankową Strażnicę weszli Jerzy Maślanka i przewodnik Józef Gąsienica Tomków 15 października 1907 r. Pierwszego zimowego wejścia dokonał natomiast Stanisław Groński 20 kwietnia 1935 r. Ściana północna Ma ukośną podstawę.