lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Z dniem 4 stycznia 1932 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1931/33 (XII promocja). W czerwcu 1933 został przydzielony do Wojskowego Instytutu Naukowo-Wydawniczego w Warszawie, do 1 listopada tego roku. Kurs WSWoj. ukończył ze słuchaczami XIII promocji. Z dniem 1 listopada 1934 roku uzyskał tytuł naukowy oficera dyplomowanego i został przydzielony został do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu na stanowisko kierownika I referatu-zastępcy szefa Wydziału Mobilizacyjnego. W 1936 roku przeniesiony został do Wojskowego Instytutu Naukowo-Wydawniczego na stanowisko kierownika referatu studiów. Tam w 1937 roku, wspólnie z kapitanem Tadeuszem Makowskim, opracował „Instrukcję o prowadzeniu oddziałowych bibliotek wojskowych”. W grudniu 1938 roku, po ukończeniu dziewięciomiesięcznego kursu kierowania kolejowymi transportami wojskowymi, przydzielony został do 68 pułku piechoty we Wrześni celem odbycia stażu na stanowisku dowódcy 2. kompanii, niezbędnego przed awansem na majora. W trzeciej dekadzie marca 1939 roku skierowany został do dyspozycji Szefostwa Komunikacji Wojskowych, do Baranowicz, w charakterze komendanta akcji załadowania wojska (KZ).