W 1946 jako repatriantka wróciła do Polski i zamieszkała w Szczecinie. Pełniła funkcję sekretarza Żydowskiego Towarzystwa Kultury, a w latach 1950–1952 przewodniczącej szczecińskiego oddziału Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce. W 1953 przeprowadziła się do Warszawy. W latach 1956–1959 była pracownikiem pisma „Yidishe shriftn”. W swoich bezpośrednio powojennych utworach podejmowała tematykę Zagłady, wojny i zaangażowania w komunizm. Jej liryki osobiste cechuje ściszony głos i empatia. Na tle maskulinizacji postaci kobiecych w kulturze socrealistycznej, utwory Hadasy Rubin cechują się typowo kobiecymi pierwiastkami: delikatnością, nadwrażliwością zmysłów, przekazem między babką (matką) a córką. Wydany w 1957 roku tom Trit in der nacht zawiera wiele wierszy rozrachunkowych z własną przeszłością polityczną.
19 stycznia 1955 na wniosek Ministra Kultury i Sztuki została odznaczona Medalem 10-lecia Polski Ludowej - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki..