W 1842 ukazem carskim kościół stracił wszystkie uzyskane przez stulecia nieruchomości, z wyjątkiem ziemi, na której znajdowały się cmentarz parafialny oraz budynek plebanii. W tym czasie drewniany kościół był już niemal całkowicie zrujnowany. W związku z tym przed 1862 podjęta została budowa nowego kościoła, murowanego, dofinansowana przez rząd, jednak opłacona głównie z dobrowolnych ofiar. Ze względu na niedostateczną ilość zebranych środków jeszcze przez kolejne 50 lat w kościele trwały prace dekoracyjne i wykończeniowe. Jeszcze pod koniec lat 20. XX wieku wnętrze obiektu nie było całkowicie wyposażone. Prace remontowe w świątyni sfinalizował po 1929 specjalny komitet powołany z inicjatywy proboszcza. Do II wojny światowej w kościele działało kilka stowarzyszeń katolickich.
Kościół jest siedzibą parafii.
Bibliografia M. Gajewski, Kościół parafialny w Mejszagole
Kategoria:Kościoły archidiecezji wileńskiej Mejszagola Kategoria:Mejszagoła