System opieki Naczelną zasadą tego typu instytucjonalnej opieki psychiatrycznej jest następujące podejście: choroba psychiczna jest problemem społecznym, gdyż społeczeństwo dokonuje wykluczenia jednostek nieprzystosowanych; nieprzystosowanie "chorego" polega na odrzuceniu przez niego norm i wartości przyjętych w danym typie społeczeństwa; wykluczenie "chorego" ze społeczeństwa pozwala na stworzenie dla niego azylu, w którym może nadal się rozwijać w wybranych przez niego kierunkach; pacjent nie jest poddawany żadnej "instytucjonalnej przemocy" (żaden "aparat władzy", ani żaden pracownik kliniki nie podejmuje żadnej decyzji za pacjenta), stawia się na usamodzielnianie i coraz szerszy zakres radzenia sobie samemu.
Podejście do pacjenta Atmosfera kliniki pozwala na takie traktowanie pacjenta, że uwzględnia jego rzeczywiste pragnienia i niepowtarzalność osobowości. Każdy pacjent jest traktowany nie tylko jako jednostka, ale także jako członek pewnej grupy, ale nie grupy w danym typie społeczeństwa (w tym przypadku kapitalistycznego), tylko takich grup, które oparte są na pewnych zainteresowaniach (warsztaty). Umożliwia to "aseptyczny" sposób leczenia – bez "zanieczyszczeń", które występują w naturalnym społeczeństwie.
Bibliografia
Kategoria:Szpitale psychiatryczne Kategoria:Szpitale we Francji