Galić walczył w składzie 4 Grupy Myśliwskiej dowodzonej przez Franjo Džala, wyposażonej w Bf 109 E i F. Pierwsze zwycięstwo powietrzne odniósł 20 listopada 1941 roku, a jego ofiarą był I-16. Kolejne sukcesy zanotował dopiero wiosną następnego roku. W marcu 1942 Galić uzyskał piąte zwycięstwo powietrzne i został pierwszym asem lotnictwa chorwackiego. Po odniesieniu następnego zestrzelenia odznaczono go Krzyżem Żelaznym. W czerwcu 1942 Chorwaci otrzymali Bf 109G, na których Galić odniósł kolejne zwycięstwa. Gdy w październiku odesłano go na odpoczynek do Chorwacji miał na koncie już 28 zestrzeleń i był bohaterem narodowym.
Na front Galić powrócił wiosną 1943. Największe sukcesy zanotował w czasie bitwy na Kubaniu. Do końca maja w ciężkich walkach zestrzelił 8 samolotów radzieckich. Jedną z jego ofiar był Spitfire Mk.V należący najprawdopodobniej do 57 GIAP (Gwardyjskiego Pułku Lotnictwa Myśliwskiego). Ostatnie zwycięstwa powietrzne odniósł 5 czerwca 1943, kiedy nad Krymem zestrzelił dwa ŁaGGi-3. Wkrótce potem wrócił do Chorwacji.