Mitrynga wydawał jej organ – „Zemlja i Wolja”.
Latem 1942 wraz z Borysem Łewyckim wstąpił do Siczy Poleskiej, obejmując kierownictwo wydziału propagandy.
Zginął we wsi Wilia na Wołyniu w starciu oddziału Siczy Poleskiej z oddziałem AK Władysława Kochańskiego i grupą z oddziału partyzantki sowieckiej im. Dzierżyńskiego złożonego z PolakówGrzegorz Motyka, Od rzezi wołyńskiej do akcji „Wisła”, Kraków 2011, , s. 303.
Był autorem broszur Hitler i Ukrajina (1939) oraz Nasz szljach borotby (1940).
Przypisy
Bibliografia Мітринга Іван w: Dovidnyk z istorii Ukrainy, opr. Ihor Pidkova, Roman Shust, Kost Bondarenko; Lviv 1999, Wyd. Lvivskyi derzhavnyi universytet im. Ivana Franka i Vydavnyctvo Heneza,
Kategoria:Ukraińscy działacze społeczni Kategoria:Ukraińscy dziennikarze Kategoria:Członkowie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1943