konkurentami do tronu są: Hipolit, Arycja oraz syn Fedry i Tezeusza, co sprawia, że wątek trójkąta miłosnego łączy się z wątkiem trójkąta politycznego. Również klasyfikacja relacji rodzinnej zachodzącej między Hipolitem i Fedrą różni się u Racine’a w stosunku do opracowań antycznych – w dziełach starożytnych relacja między pasierbem a macochą była oceniana jak relacja matki i syna, co czyniło miłość Fedry kazirodczą; Racine zrezygnował z takiej oceny, sprowadzając niewłaściwość uczuć Fedry do problemu małżeńskiej niewierności.
Tragedia Fedry jest w ujęciu Racine’a przedstawiona z punktu widzenia chrześcijańskiego i jansenistycznego – janseniści uważali, że wewnętrzna szlachetność i chęć bycia dobrym nie wystarczają do oparcia się zgubnym namiętnościom i uniknięcia zła oraz nie mają żadnego znaczenia dla prób dobrego życia, jeśli nie zostaną wsparte boską łaską;, nie wiadomo jednak jak jednostka ma taką łaskę uzyskać, człowiek pozostaje więc często, podobnie jak Fedra, bezbronny wobec grzechu i, z powodu milczenia odmawiającego łaski Boga, całkowicie samotny w swoim cierpieniu.