Niektóre gatunki roślin miododajnych obcego pochodzenia bardzo łatwo dziczeją z upraw i określane są jako gatunki inwazyjne (np. nawłoć kanadyjska, nawłoć późna, rdestowce, robinia akacjowa, klon jesionolistny), stanowiące zagrożenie dla środowiska przyrodniczego z powodu wypierania rodzimych gatunków roślin i innych oddziaływań. Dlatego zaleca się odstąpienie od ich uprawy, szczególnie na terenach cennych przyrodniczo. Paradoksalnie, pomimo dużej produkcji nektaru, niektóre z nich wypierając gatunki rodzime i powodując przerwanie taśmy pokarmowej wpływają negatywnie na różnorodność gatunkową i liczebność dzikich zapylaczy (np. pszczół samotnic i motyli).
Rośliny miododajne w Polsce Drzewa jarząb pospolity (Sorbus aucuparia) wydajność miodowa 20 kg/ha, pyłkowa 50 kg/ha ewodia hupejska (Tetradium daniellii) wydajność miodowa 260 kg/ha surmia, katalpa (Catalpa) kasztanowiec zwyczajny (Aesculus hippocastanus) wydajność miodowa ok. 50 kg/ha, pyłkowa 25 kg/ha klon jawor (Acer pseudoplatanus) wydajność miodowa 50 kg/ha klon polny (Acer campestre) wydajność miodowa ok. 50 kg/ha klon pospolity (Acer platanoides) wydajność miodowa 100 kg/ha lipa drobnolistna (Tilia cordata) wydajność miodowa ok. 200 kg/ha, pyłkowa 35 kg/ha lipa szerokolistna (Tilia platyphyllos) wydajność miodowa ok.