W 1645 r. uczestniczył w walkach Turków o Kretę z Republiką Wenecką. W 1646 r. zwiedził niemal całą Anatolię, później Azerbejdżan (Baku) i Gruzję (Tyflis). W 1649 r. odwiedził Syrię. Opisał tamtejsze twierdze w Bejrucie i Sydonie.
W kolejnych latach zwiedził kraje bałkańskie oraz Kurdystan, Persję, chanat krymski, Siedmiogród, Polskę (właściwie była to Ukraina), Węgry, Austrię (Wiedeń), Arabię (Mekka i Medyna), Sudan i Abisynię.
„Księga podróży Ewliji Czelebiego” 10-tomowe dzieło w barwny sposób przedstawia kraje, które Ewlija Czelebi odwiedził, ale także inne, w których najpewniej nie przebywał (Holandia, Szwecja, Niemcy, Czechy, Dania). Na szczególną uwagę zasługują opisy XVII wiecznego chanatu krymskiego, Imperium Osmańskiego oraz Wiednia. Ewlija Czelebi przytacza opisy miast i zamków, ich fortyfikacji, ale także porusza inne tematy, jak religia, zwyczaje i organizacja państw. Nie wszystkim informacjom zapisanym w „Księdze” można zawierzyć i nie jest to dzieło całkowicie historyczne. Wiele nieścisłości powstało także zapewne przez jego wielokrotne przepisywanie.
Bibliografia Zygmunt Abrahamowicz (red.), Księga podróży Ewliji Czelebiego, Książka i Wiedza 1969.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Stambule Kategoria:Osmańscy artyści Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XVII wieku Kategoria:Urodzeni w 1611 Kategoria:Wojskowi Imperium Osmańskiego Kategoria:Zmarli w 1683 Kategoria:Turcy pochodzenia abchaskiego