Materiał i forma Zamek zbudowano z cegły na kamiennych fundamentach. Jego forma była stosunkowo prosta i podporządkowana funkcjom administracyjnym, gospodarczym i obronnym. Architektura nie osiągnęła monumentalnej skali zamków konwentualnych w Gniewie, Radzyniu Chełmińskim czy Malborku, jednak dekoracja malarska reprezentacyjnego piętra świadczy o dbałości o odpowiedni poziom wystroju wnętrz.
Zasadniczą cechą założenia było ścisłe powiązanie z fortyfikacjami miejskimi. Zamek stanowił jednocześnie rezydencję urzędnika, centrum zarządzania okręgiem oraz ważny element północno-wschodniego odcinka obrony Nowego.
Stan zachowania Z dawnego zespołu zamkowego zachował się przede wszystkim główny dom – dawne skrzydło wschodnie. Jego wnętrze zostało silnie przekształcone podczas adaptacji na zbór ewangelicki pod koniec XVIII wieku oraz w wyniku późniejszych zmian użytkowych.
Nie zachowało się natomiast w pierwotnej postaci skrzydło północne, większość murów obwodowych ani zamkowe urządzenia obronne.