24 lipca 1954 roku zawarł związek małżeński z Krystyną Zofią Ruchałówną (lekarz medycyny, 1929–2017), z którego urodziło się dwoje dzieci: syn Krzysztof Zdzisław (inż. budownictwa, 1956–2002) oraz córka Hanna (mgr inż. rolnictwa, ur. 1959). Jako miłośnik przyrody i dziedzictwa kulturowego Podlasia w chwilach wolnych od pracy często odpoczywał z rodziną i przyjaciółmi w ulubionej miejscowości Tobołowo na Suwalszczyźnie.
Zmarł nagle 13 lipca 1995 roku w Augustowie, został pochowany na Cmentarzu Miejskim w Białymstoku przy ul. Wysockiegiego 63 (sektor 140, rząd P, kw. 8).
Wojna i deportacja (1940–1946) Edukację podstawową, rozpoczętą w rodzinnym Kuraszewie, Sławomir Dawidziuk zakończył w Bielsku Podlaskim w 1939 roku. Tam też zastał Dawidziuków wybuch II wojny światowej. Ojciec – żołnierz wojny 1920 roku, potem oficer rezerwy – zmobilizowany 19 marca 1939 roku, walczył w obronie Warszawy, a okres niewoli niemieckiej spędził w oflagu Woldenberg.