Wieś została oficjalnie założona pomiędzy 1818-1820 przez Mustafę Beya, osmańskiego gubernatora Gazy i Jafy. Zbudował posterunek policji, a także nakłonił Beduinów osiedlających się na obrzeżach do przeprowadzki do Hudż. Wśród ówczesnej ludności Hudż przeważali przedstawiciele plemion Jebarat i Wahaideh, które uczestniczyły w buncie przeciwko dominacji egipskiej (1834). Większość Wahaideh zginęła podczas powstania, reszta zaś opuściła tamtejszy teren. Edward Robinson w 1838 zauważył, że domy w Hudż są zbudowane z utwardzonego błota, zaś populacja wioski wzrosła z 200 do 300 osób, którzy trudnili się głównie wyrabianiem chlebaRobinson, 1841, s. 385.. Według źródeł z końca XIX w. wieś miała kształt prostokąta i większość obiektów była zbudowana z kamieniaConder, Claude Reignier and H.H. Kitchener: The Survey of Western Palestine. London: Committee of the Palestine Exploration Fund. (1881) III:260. Quoted in Khalidi, 1992, s. 103.
Pod Hudż rozegrała się bitwa pomiędzy wojskami tureckimi a armią brytyjską w 1917. Po zakończeniu I wojny światowej wieś rozrosła się na wschód. We danych z lat 20. XX wieku mieszkańcy trudnili się głównie uprawą fig, winogron i migdałówKhalidi, 1992, s. 103..