Historia Lüchow (Wendland) było po raz pierwszy wzmiankowane w 1158, a prawa miejskie otrzymało w 1293. Tereny, na których leży miasto, zasiedlało już od VII wieku n.e. plemię Drzewian należące do Słowian połabskich. Również nazwa miejscowości pochodzi od pierwotnej nazwy słowiańskiej, która brzmiała prawdopodobnie Ljugow lub LugowGeschichte. Na tych terenach ustanowione było hrabstwo Lüchow, które istniało w okresie 1044 – 1320. Było blisko powiązane ze Starą Marchią i Brandenburgiem. Po rozwiązaniu hrabstwa w 1320 Lüchow stał się częścią Księstwa Brunszwiku i Lüneburga aż do 1815, kiedy wraz ze wspomnianym księstwem został włączony do Księstwa Elektorskiego Hanower, które było Królestwem Hanoweru od tego roku a od 1866 pruską prowincją. thumb|left|Rynek w Lüchow (Wendland) z ratuszem
Zabytki wieża – pozostałość po zamku hrabiowskim w sercu miasta, pośród parku otoczonego pozostałością po słowiańskim wale ziemnym, wewnątrz którego znajdował się najstarszy słowiański gród wieża dzwonnicza będąca częścią dawnych murów miejskich wzmiankowana w 1655 trójnawowy kościół św. Jana (Sankt-Johannis-Kirche) z 1298 szkoła łacińska z 1699 budynki urzędowe i sądowe z 1852 i 1885 przy ul.