Najmłodszym uczestnikiem zawodów był reprezentant Austrii – Klaus Sulzenbacher (19 lat i 8 dni), a najstarszym – reprezentant Finlandii – Rauno Miettinen (34 lata i 262 dni).

Po raz czternasty kombinatorzy norwescy walczyli o medale olimpijskie. Po raz pierwszy konkursy olimpijskie były traktowane niezależnie od mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym. Odstąpiono bowiem od zasady podwójnego mistrzostwa, zgodnie z którą każdy medalista olimpijski stawał się automatycznie medalistą MŚ.

W związku z niewłączeniem do kalendarza igrzysk w Sarajewie konkursu drużynowego w kombinacji norweskiej, po zakończeniu zmagań olimpijskich przeprowadzono nieoficjalne drużynowe mistrzostwa świata w Rovaniemi, w których zwyciężyła reprezentacja Norwegii przed Finlandią i ZSRR.