Rz 12:1, 2). Z wdzięcznością przyjmuje pomoc innych, ale nie przyjaźni się z ludźmi, którzy mogliby osłabić jego wiarę. Wystrzega się „martwych uczynków”, czyli wszelkich dążeń, które z duchowego punktu widzenia są puste i bezowocne (He 6:1). Prawdziwa duchowość i modlitwa są ze sobą nierozerwalnie związane. Słowo Boże wskazuje, że to działalność ewangelizacyjna jest wykonywana dzięki wsparciu ducha świętego, dlatego gorliwe uczestniczenie w nim stanowi cechę charakterystyczną człowieka duchowego (Dz 1:8). Uważają, że osoby usposobione duchowo Bóg nagrodzi życiem wiecznym.
Duchowość zielonoświątkowców
Zobacz też Duchowość Teologia duchowości
Przypisy
Bibliografia Balter, L. (1995) Świetość jako cel i kres rozwoju duchowego [w:] L. Balter (red.) Duchowość chrześcijańska. (s. 191-205) Poznań: Pallottinum. Barbosa, A. G. (1995) Duchowość w dzisiejszym świecie [w:] L. Balter (red.) Duchowość chrześcijańska. (s. 7-22) Poznań: Pallottinum. Boulnois, O. (1995) Duchowość czy życie chrześcijańskie w Duchu? [w:] L. Balter (red.) Duchowość chrześcijańska. (s. 60-66) Poznań: Pallottinum.
Policarpo, D. J. (1995) Maryja a duchowość chrześcijańska [w:] L. Balter (red.) Duchowość chrześcijańska. (s. 108-111) Poznań: Pallottinum. Rocha e Melo, L. (1995) Co to jest duchowość? [w:] L. Balter (red.) Duchowość chrześcijańska. (s. 25-34) Poznań: Pallottinum.
Kategoria:Chrześcijaństwo Kategoria:Duchowość