Michał III Szyszman – (, Michaił III Sziszman; ur. 1275/1280, zm. 28 lipca 1330) – car bułgarski w latach 1323–1330. Syn bojara bułgarskiego Szyszmana.
W 1313 roku objął rządy w niezależnym od władcy Bułgarii księstwie widyńskim. Po bezpotomnej śmierci ostatniego władcy z dynastii Terterowiczów został obrany carem bułgarskim. Toczył wojny z władcami Bizancjum zmieniając sojusze. W 1330 roku wyprawił się na Serbię, zginął w bitwie pod Welbużdem.
Życiorys Wczesne lata Michał Szyszman przyszedł na świat pomiędzy 1275 a 1280 rokiem jako syn bojara bułgarskiego Szyszmana i jego pierwszej, nieznanej z imienia, bułgarskiej żony. Szyszman, za panowania cara Jerzego I Tertera, po 1281 roku, jako lennik i sprzymierzeniec tatarskiego wodza Nogaja utworzył własne silne państwo w zachodniej Bułgarii, w ziemi widyńskiej obejmującej dolinę rzeki Timoku. Jego państwo stale rosło tak że pod koniec XIII wieku Szyszman władał większością ziem północno-zachodniej Bułgarii. W 1292 roku po ucieczce cara Jerzego I Tertera i objęciu władzy przez Smilca, król serbski Stefan Milutin wraz z bratem Stefanem Dragutinem, wykorzystując osłabienie Bułgarii najechali i podbili państwo Szyszmana.