Na tej 4-stronicowej historii oparty był film Komisarz w reżyserii Aleksandra Askoldowa z roku 1967, którego premiera miała miejsce dopiero w czasach głasnosti w lipcu 1987 roku.

W połowie lat 30. XX wieku Grossman porzucił swe inżynierskie zajęcie i poświęcił się całkowicie pisarstwu. Do roku 1936 opublikował dwa tomiki opowiadań, a w 1937 został przyjęty do Związku Pisarzy ZSRR. W czasie tzw. wielkiej czystki funkcjonariusze NKWD aresztowali wielu jego przyjaciół i krewnych, w tym także jego konkubinę, Olgę Huber. Przez wiele miesięcy zabiegał u władz o jej zwolnienie, pisząc listy do premiera Kalinina i szefa NKWD Jeżowa, ostatecznie uzyskując jej zwolnienie w roku 1938.

Korespondent wojenny Kiedy hitlerowskie Niemcy uderzyły na ZSRR w 1941 roku, matka Grossmana znalazła się w zajętym przez Niemców Berdyczowie, gdzie podzieliła los 20 000 do 30 000 zamordowanych Żydów, którzy nie zdołali uciec z miasta. Grossman zgłosił się na ochotnika na front, ale został uznany za niezdolnego do służby wojskowej;