Prawo Daltona – wspólne określenie na dwa różne prawa, sformułowane przez Johna Daltona, które są wzajemnie komplementarne: prawo ciśnień cząstkowych, prawo objętości cząstkowych.
Prawo ciśnień cząstkowych Prawo ciśnień cząstkowych zostało opublikowane przez Daltona w 1810 r. Głosi ono: „Ciśnienie wywierane przez mieszaninę gazów jest równe sumie ciśnień wywieranych przez składniki mieszaniny, gdyby każdy z nich był umieszczany osobno w tych samych warunkach objętości i temperatury, jest ono zatem sumą ciśnień cząstkowych”.
W formie matematycznej można je wyrazić jako:
gdzie: – ciśnienie w mieszaninie -składnikowej w objętości i temperaturze – ciśnienie cząstkowe składnika w tej samej objętości i temperaturze.
Prawo Daltona jest słuszne dla gazów doskonałych nie reagujących z sobą. Dla gazów rzeczywistych jest słuszne jedynie dla gazów rozrzedzonych i w temperaturze znacznie powyżej punktu krytycznego.
Prawo objętości cząstkowych Prawo objętości cząstkowych głosi: „Objętość zajmowana przez mieszaninę gazów jest równa sumie objętości, które byłyby zajmowane przez składniki mieszaniny, gdyby każdy z nich był umieszczony osobno w tych samych warunkach ciśnienia i temperatury, czyli jest równa sumie objętości cząstkowych”