Postanowienia i znaczenie konwencji Poddani pruscy otrzymali prawo tranzytu towarów przez terytorium gdańskie, pod warunkiem uiszczania opłat, z zastrzeżeniem, że mają być równe stawki dla Gdańszczan i Prusaków. Gdańszczanie uzyskali monopol na eksport morskich towarów polskich spławianych Wisłą. W teorii mogli umieścić w Nowym Porcie swego kontrolera, lecz nie mógł on kontrolować statków pruskich, a jedynie meldować o łamaniu tego punktu umowy w urzędzie celnym, magistracie czy u rezydenta pruskiego. Prawo importowania towarów zamorskich przyznano obu stronom. Wolny od opłat był tranzyt towarów dla armii oraz soli dla pruskiej Morskiej Kompanii Handlowej.
Konwencja ta oznaczała ograniczenia dla Gdańska w wielowiekowym już monopolu na pośrednictwo handlowe między kupcami zamorskimi a zapleczem.
Bibliografia A. Zaczek, Gdańsk w walce z agresją pruską 1772-1793, [w:] „Gdańskie zeszyty humanistyczne” nr 1-2, 1959. Cz. Biernat, E. Cieślak, Dzieje Gdańska, Gdańsk 1994. Historia Gdańska, oprac. zbiorowe pod red. Edmunda Cieślaka, t. 3, cz. 1, Gdańsk 1993. Mirosław Gliński, Jerzy Kukliński, Kronika Gdańska 997-1997, t. 1, Gdańsk 1998.
Kategoria:1785 w Europie Kategoria:Handel w I Rzeczypospolitej Kategoria:Historia Gdańska (I Rzeczpospolita) Kategoria:Historia Polski 1764–1795 Kategoria:Stosunki polsko-pruskie (I Rzeczpospolita)