Odwierty ratunkowe right|250px|thumb|Otwór ratunkowy, wiercony w celu stłumienia pożaru wiertni. W przypadku wystąpienia niekontrolowanego przypływu płynu złożowego do otworu, połączonego z pożarem na wiertni i niemożnością opanowania zaistniałej sytuacji metodami konwencjonalnymi, w pobliżu wykonuje się odwiert ratunkowy. Po odwierceniu odcinka pionowego, na wymaganej głębokości następuje odejście od pionu w kierunku otworu pierwszego (tzn. tego, na którym wystąpiła erupcja) w taki sposób, by nastąpiło połączenie obu odwiertów. Umożliwia to zatłoczenie odpowiedniej ilości obciążonej płuczki wiertniczej i tym samym zrównoważenie ciśnienia złożowego, które wywołało erupcję. „Prostowanie” otworu right|250px|thumb|"Prostowanie" niezamierzonego odchylenia osi otworu od pionu: 1 - trajektoria pierwotna; 2 - trajektoria skorygowana. Podczas wiercenia otworów pionowych zdarza się wielokrotnie, że następuje niezamierzone odchylenie osi otworu od pionu. Może być to związane ze zmianą fizycznych własności przewiercanych warstw skalnych, kątem ich upadu, występowaniem kawern, etc.