Eliminacje rozpoczynały się od etapów rejonowych, miejskich i obwodowych, a następnie 32 najlepszych drużyn walczyło o trofeum systemem pucharowym. W latach 1972–1976 odbyły się jednocześnie dwa Puchary Ukrainy dla zespołów amatorskich i drużyn pierwszej i drugiej ligi ZSRR (z wyjątkiem ukraińskich klubów z Wyższej Ligi). "Zawodowcy" otrzymywali nagrodę, którą założyła redakcja gazety "Radziecka Ukraina" (następnie zostały nagradzani i "amatorzy"). W 1989 został rozegrany ostatnia edycja Pucharu Ukraińskiej SRR, w której brały udział zespoły amatorskie.
Po upadku ZSRR w 1991 roku Ukraina uzyskała niepodległość. Dopiero w sezonie 1996/97 wystartowały pierwsze oficjalne rozgrywki o Puchar Ukrainy wśród amatorów. W turnieju organizowanym przez Ukraiński Związek Piłki Nożnej uczestniczyły zwycięzcy Pucharów z 17 obwodów Ukrainy oraz Kijowa (łącznie 18). Pierwszy finał Pucharu Ukrainy wśród zespołów amatorskich (ukr. Кубок України з футболу серед аматорських команд) rozegrano 1 i 8 czerwca 1997 roku. W dwumeczu Domobudiwnyk Czernihów z wynikiem 1:1 i 2:0 pokonał Krystał Parchomiwka i otrzymał prawo startu w sezonie 1997/98 w rozgrywkach Pucharu Ukrainy. Od początku rozgrywek do sezonu 1995/96 przez kilka sezonów drużyny amatorskie, które zdobyły w swoich obwodach Puchar, bezpośrednio startowały w Pucharze Ukrainy.