Podczas II wojny światowej był członkiem organizacji wojskowej: w latach 1940–1943 Kadra Polski Niepodległej, działał w SP we frakcji „zrywowców” związanych z Zygmuntem Felczakiem. Od marca 1943 do lipca 1944 był żołnierzem Armii Krajowej w II batalionie „Odwet” – przybrał wówczas pseudonim „Jaromir”, którego używał do końca życia w kontaktach z przyjaciółmi. Prowadził wykłady dla członków Komitetu Głównego KPN z dziedziny rolnictwa na Tajnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich w Warszawie.
W styczniu lub lutym 1945 przyjął propozycję przedstawiciela rządu lubelskiego inż. Bolesława Rumińskiego do pracy w Grupie Operacyjnej „Pomorze” gdzie był Pełnomocnikiem Głównym ds. Gospodarki na Pomorzu, z siedzibą w Bydgoszczy. Grupa była agendą rządową mającą przejmować z rąk sowieckiej administracji wojskowej zakłady przemysłowe i organizować tam cywilną administrację polską. Zatrudnił w tej grupie Jana Stachniuka. Tilgner w swoich raportach rzetelnie informował o rabunkach wojsk sowieckich i oszustwach Sowietów przy zdawaniu mienia lub jego wycenie, co w ówczesnych realiach politycznych wymagało odwagi. Grupa zakończyła działalność w marcu 1945Jakubowski J.