W czasie II wojny światowej redagował w Warszawie gazetę AL „Za waszą wolność i naszą”. W 1945 po raz kolejny znalazł się w Bydgoszczy, gdzie zakładał spółdzielnię „Zryw” wydającą Ilustrowany Kurier Polski. Rok później został redaktorem naczelnym gazety. Działał w SP – w grupie związanej z Zygmuntem Felczakiem (był m.in. wiceprezesem Zarządu Głównego oraz członkiem Rady Naczelnej). W 1946 uzyskał nominację na stanowisko wicewojewody pomorskiego, urząd pełnił do 1950. W latach 1948–1951 znajdował się w obszarze zainteresowań WUBP jako działacz grupy „zrywowców” niechętnych Feliksowi Widy-Wirskiemu.

W 1946 zasiadł w Krajowej Radzie Narodowej na miejscu zmarłego Zygmunta Felczaka. Rok później został wybrany w skład Sejmu Ustawodawczego, którego był sekretarzem. W 1950 przeszedł wraz z siedmioma innymi posłami SP do Stronnictwa Demokratycznego, gdzie kierował Wydziałem Kulturalno-Oświatowym Wojewódzkiego Komitetu w Bydgoszczy. W 1953 został wykluczony z partii, praktykował jako adwokat w rodzinnej Bydgoszczy.

Przypisy