Za życia znany był głównie najbliższym, sławę jako filozof osiągnął dopiero po śmierci.
Filozofia Metoda refleksyjna
Filozofia Naberta jest kontynuacją francuskiej filozofii ducha, którą zapoczątkował Kartezjusz, którą kontynuował Malebranche, ale także tacy filozofowie jak Kant, Boutroux, Ravaisson, , Jules Lagneau czy Léon Brunschvicg. Najistotniejszym punktem filozofii Naberta jest, jak sam twierdził, jego metoda określana mianem metody refleksyjnej. Refleksja Naberta ma charakter moralny, jej źródłem jest krytyczna metoda Kanta. Nabert używa także nazwy metody doświadczenia świadomości. W prostym ujęciu można nazwać ją autorefleksją w aktach woli. Funkcje tej metody Nabert rozumiał jako funkcję samej filozofii. Refleksja jest aktem pierwotnym, należy ją jednak odróżnić od świadomości prerefleksyjnej. Jest to moment napięcia i niezgodności świadomości w aktach, która wydaje się momentem wewnętrznej desolidaryzacji, jednak prowadzi w końcu do większej solidaryzacji niż wyjściowo. Wobec tego, możemy powiedzieć, że świadomość siebie nie jest pierwotnie intuicją czy zwykłym spostrzeżeniem, ale rozczarowaniem i pragnieniem, które refleksja pozwala nam przyswoić. To, jak pisze TarnowskiK.