Z. Jasiewicz, Przedmowa, [w:] M. Gawęcki, Wieś środkowego i północnego Afganistanu, Wrocław 1983, s. 7.
W Persji był świadkiem rewolucji w 1722, którą opisał w swych dziełach. W traktacie Tragica vertentis belli persici historiae per repetitas et ades ab 1711 ad 1728 continuata 1740, przedstawia dokładny przebieg rewolucji 1722, która położyła kres panowaniu Safawidów. Afganowie (Ghilzajowie) zdobyli tron, pustosząc i grabiąc kraj. Jezuita był biernym świadkiem Teheranu (1725), pobicia w 1726 RosjanG. Kohn, Encyklopedia wojen, przekł. P. Amsterdamski, Warszawa 1998. (pierwsze historyczne zwycięstwo) i Turków osmańskich w dwóch bitwach. Afganowie uzyskali praktycznie sukces, lecz nagłe dojście do władzy Nadira Szaha Afszara odroczyło wyzwolenie Afganistanu i pełne zwycięstwo aż do śmierci perskiego samowładczego imperatora – Nadira.
Świadek naoczny oblężenia Isfahanu przez Afganów w roku 1722 w żywych kolorach opowiada o klęsce głodu, podczas którego ulice były zasłane trupami, że po ich stosach trzeba było chodzić... Za obrębem zaś miasta wszędzie mordy i łupiestwa goniły za uciekającymi, jakoż jeden z towarzyszów jego został od rokoszan zabitym w drodze.