wydał rozporządzenie o zaciągu ochotniczek do służby lotniczej, a 19 lutego 1943 r. rozporządzenie o powstaniu Pomocniczej Służby Lotniczej Kobiet (PSLK).
23 marca 1943 zawarto porozumienie z brytyjskim Ministerstwem Lotnictwa, na mocy którego PLSK stała się częścią brytyjskiej lotniczej służby kobiet Women’s Auxiliary Air Force (stąd potoczne określenie Polek służących w PLSK: waafki). Pierwszy zaciąg odbył się wiosną 1943 r. i objął 36 ochotniczek, które później miały być instruktorkami na kolejnych szkoleniach. Pierwszy etap rekrutacji obejmował szkolenie prowadzone przez Polskie Siły Zbrojne, które odbyło się w Falkirk w Szkocji w okresie 1 maja – 10 czerwca 1943 r. Po tym szkoleniu 17 czerwca ochotniczki zostały wcielone do WAAF i 18 czerwca w Wilmslow rozpoczęły brytyjski kurs rekrucki, który trwał 5 tygodni. Podczas następnych zaciągów kurs ten trwał 2 miesiące ze względu na słabą lub żadną znajomość angielskiego przez ochotniczki. Po tym kursie 36 ochotniczek zostało podzielonych na dwie grupy. Pierwsza, składająca się z 12 kobiet została skierowana na kurs oficerski do Windermere trwający od 20 sierpnia do 19 października 1943 r. Po ukończeniu tego kursu ochotniczki uzyskały pierwszy stopnień oficerski podporucznika/Assistant Section Officer (Polki nosiły podwójne stopnie wojskowe: polskie i brytyjskie).