W Parlamencie Europejskim był m.in. członkiem Komisji Spraw Gospodarczych i Monetarnych (1994–1999) oraz przewodniczącym Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (1999–2002). W 2002 zastąpił Pata Coxa na stanowisku lidera frakcji liberalnej. Pełnił tę funkcję do 2009, początkowo jako przewodniczący grupy Europejskich Liberałów, Demokratów i Reformatorów (ELDR), a od 2004 nowo utworzonego Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy (ALDE). W 2014 nie uzyskał reelekcji. W latach 2011–2015 pełnił funkcję przewodniczącego Partii Europejskich Liberałów, Demokratów i Reformatorów, od 2012 działającej jako Partia Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy.

W trakcie VI kadencji PE był krytykiem nieformalnej tzw. wielkiej koalicji chadeków i socjalistów, która dominowała w Parlamencie Europejskim, opowiadając się za koalicją centroprawicową, która obejmowałaby chadeków i liberałów. Mandat europosła wykonywał do 2014.

Życie prywatne Jest żonaty, ma dwoje dzieci. Uzyskał również obywatelstwo włoskie.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Brytyjscy posłowie do Parlamentu Europejskiego IV kadencji Kategoria:Brytyjscy posłowie do Parlamentu Europejskiego V kadencji Kategoria:Brytyjscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VI kadencji Kategoria:Brytyjscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VII kadencji Kategoria:Politycy Liberalnych Demokratów Kategoria:Urodzeni w 1956