W wojnie obronnej 1939 roku wziął udział jako podporucznik 3 pułku piechoty Legionów. Walczył pod Jarosławiem. W czasie okupacji należał do Narodowej Organizacji Wojskowej, a następnie Armii Krajowej (pseudonimy „Michał” i „Białysz”). Był oficerem do zleceń w III batalionie 13 pułku piechoty AK Ziemi Pułtuskiej. We wrześniu 1944 roku wstąpił do 8 Dywizji Piechoty (zw. później Drezdeńską), z którą przeszedł cały szlak bojowy.
Od 1951 do 1963 roku pracował w Instytucie Technologii Drewna w Warszawie. W 1957 roku otrzymał stopień inżyniera technologii drewna, a od 1958 roku był starszym asystentem. W latach 1963–1970 pracował jako nauczyciel w Zasadniczej Szkole Rzemiosła Artystycznego. W 1967 roku otrzymał nagrodę Kuratorium Okręgu Szkolnego m. st. Warszawy za udział w pracach nowatorskich i eksperymentalnych.
Tak jak ojciec (Jan Dołęga-Zakrzewski) żywo interesował się przeszłością Ostrowi Mazowieckiej. Napisał szereg prac dotyczących ziemi ostrowskiej. Opracował poojcowskie archiwalia. Część z nich została wydana w 2004 roku jako: Jan Zakrzewski, Zbiór materiałów do monografii miasta Ostrowi Mazowieckiej (Urząd Miasta Ostrów Mazowiecka, Warszawa-Ostrów Mazowiecka 2004;