Nadajniki posiadały dwie różne częstotliwości fal, co pozwalało na użycie wielu maszyn w tym samym czasie (na przykład teletank z karabinem osłaniał czołg z ładunkiem wybuchowym).
Typową taktyką było trzymanie się kontrolerów czołgu z dala od celu, zapewniając osłonę ogniową teletankowi (zwykle siedząc w innym czołgu z nadajnikiem). Gdyby wróg zdołał przechwycić czołg, załoga miała go zniszczyć z pomocą działa. Gdy czołg transportowano, kierowano nim jak każdym, za pomocą kierowcy w środku.
Choć w zasadzie działania czołg był podobny do niemieckich Goliatów, miał jedną dużą zaletę: polecenia przesyłano radiem, a nie kablem, który można było łatwo przeciąć i zdobyć maszynę.
Poza teletankami w szeregach Armii Czerwonej znajdowały się między innymi zdalnie sterowane kutry czy samoloty.
Zobacz też Borgward B IV
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Radzieckie czołgi II wojny światowej Kategoria:Roboty wojskowe